บทที่ 177: มรดกสืบทอดท้าวเทวราชอุ้มเจดีย์แห่งตระกูลโจว

บทที่ 177: มรดกสืบทอดท้าวเทวราชอุ้มเจดีย์แห่งตระกูลโจว

โจวฮ่าวอ่านด้วยความรวดเร็ว ดูเหมือนว่าเพื่อให้คนรุ่นหลังทำความเข้าใจได้ง่าย ต้นฉบับเหล่านี้จึงเขียนด้วยภาษาชาวบ้านที่อ่านง่าย

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงใช้เวลาเพียงสี่ห้าวันก็อ่านม้วนตำราไม้ไผ่เหล่านี้จนจบ

ผีต้นกำเนิดสามสิบหกตน

ในนี้รวบรวมเอาไว้สิบเจ็ดชนิด ทว่านอกจากเจ็ดตนของเจ็ดผู้อาวุโสยุคสาธารณรัฐที่มีเบาะแสแน่ชัดแล้ว ตนอื่นๆ ล้วนเป็นเพียงการคาดเดาจากตำราโบราณเล่มอื่น หรือจากผีร้ายในร่างของผู้ควบคุมผียุคสาธารณรัฐบางคนเท่านั้น

"หลี่จิ้ง..."

"ท้าวเทวราชอุ้มเจดีย์"

เวลานี้ โจวฮ่าวถือม้วนตำราไม้ไผ่ไว้ในมือ ยืนอยู่เบื้องหน้าภาพสลักนูนต่ำด้วยท่าทีครุ่นคิด

ม้วนไม้ไผ่บางม้วนเต็มไปด้วยตัวอักษรที่ยุ่งเหยิงและสัญลักษณ์ที่ไม่อาจทำความเข้าใจ

หากคนอื่นมาเห็นคงได้แต่งุนงงเป็นไก่ตาแตก