กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 132: ผีนับร้อยตะลุมบอนในคฤหาสน์ตระกูลเฉิน ผู้เฒ่าฉินปล่อยวางแล้ว
ดวงตาเน่าเปื่อย รากไม้ที่งอกนิ้วมือออกมานับไม่ถ้วน ยายผีที่แต่งเนื้อแต่งตัวราวกับหญิงสาว ตะเกียงม้าซึ่งส่องแสงสีเขียวอมฟ้าเลือนราง ร่างเก้าหัวที่กำลังหัดพูดอ้อแอ้...
ผีร้ายนับร้อยกำลังตะลุมบอนกันในคฤหาสน์ตระกูลเฉิน กฎการฆ่านับร้อยรูปแบบ กฎทำให้บาดเจ็บสาหัส และคำสาปต่างซ้อนทับกัน
คฤหาสน์ตระกูลเฉินในเวลานี้ นอกจากเจ็ดผู้เฒ่าแห่งยุคสาธารณรัฐกับคนพิเศษเพียงส่วนน้อยแล้ว ไม่ว่าใครเข้ามาก็มีแต่ตาย
ขณะที่พวกมันต่อสู้กัน ความอาฆาตรุนแรงจนสามารถทะลวงอาณาเขตผีเจ็ดชั้นได้พุ่งเข้าใส่
มันพันรัดโจวฮ่าว หวังลากเขาเข้าไปสู่ศึกอันไร้ที่สิ้นสุดของความอาฆาตนั้นด้วย
กลางอากาศ ใบหน้าผีบิดเบี้ยวจำนวนนับไม่ถ้วนซึ่งเต็มไปด้วยความอาฆาต แผ่กลิ่นอายแปลกประหลาดออกมา พวกมันพุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่งในพื้นที่แห่งนี้ ค้นหาเป้าหมายของตน
“จะมีคนที่ควบคุมผีร้ายได้มากมายขนาดนี้ได้ยังไงกัน?!”
โจวฮ่าวตะลึงงันกับภาพตรงหน้า
“ไม่สิ ไม่ใช่ว่ามีใครควบคุมผีร้ายมากมายขนาดนี้ พวกมันถูกขังเอาไว้ ถูกขังอยู่ในพื้นที่นี้ และต่อสู้กันไม่จบสิ้น... ความอาฆาต...”