กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 124: จางเซี่ยนกวงขโมยร่ม โจวซวี่ขอความช่วยเหลือ
เมืองต้าเยว่ จุดบรรจบของสามขุนเขาห้ายอด ยอดเขาเซียนเหริน
ภายในศาลาบนยอดเขา นักพรตอู๋เฉินกำลังจิบชาอย่างเชื่องช้า
"หืม?"
จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากเบาะรองนั่ง น้ำชาในถ้วยกระเพื่อมเป็นระลอก
"จางเซี่ยนกวง ไอ้ลูกระยำ!!!"
ภาพที่เกิดขึ้นบริเวณไหล่เขาด้านข้างทำเอาเขารักษาความสุขุมไว้ไม่ได้อีกต่อไป ต้องผุดลุกขึ้นกระโดดโลดเต้นด่าทอ
"ฮ่าๆๆ ฉันเจอแกนกลางของแผนการแดนสุขาวดีแล้ว! มีผีร้ายตนนี้ ฉันก็จะสามารถเปิดพื้นที่ปลอดภัยในภาพวาดผีได้!"
จางเซี่ยนกวงแบกร่มคันยักษ์พุ่งพรวดออกมาจากถ้ำ โครงร่มทำจากกระดูกขาวโพลน ผืนร่มทำจากหนังมนุษย์ บนนั้นปรากฏใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว ชายร่มห้อยระย้าด้วยหัวมนุษย์ที่ถูกร้อยเรียงราวกับม่านลูกปัด
นี่คือแกนกลางของแดนสวรรค์ตี้เหมี่ยน ซึ่งอดีตจักรพรรดิถังผู้ยิ่งใหญ่พระราชทานแก่อารามเหรินเซียน