บทที่ 117: เย่เจิน หลี่ไท่เฮ่าเจ้ากรมชินเทียนเจียน และเบาะแสของบันทึกเบ็ดเตล็ดชิงซี

บทที่ 117: เย่เจิน หลี่ไท่เฮ่าเจ้ากรมชินเทียนเจียน และเบาะแสของบันทึกเบ็ดเตล็ดชิงซี

ชายชราแซ่หลี่แห่งชินเทียนเจียนหรี่ตามองหยางเจียนและเย่เจินที่ยืนอยู่ข้างกายโจวฮ่าว

จากนั้นจึงหันไปสั่งการคนรอบข้าง "พวกเจ้าถอยไปก่อน ข้ามีเรื่องจะคุยกับพวกเขาตามลำพัง"

"แต่ว่า..."

คนอื่นๆ ในชินเทียนเจียนยังมีท่าทีลังเล

ทว่าชายชราอีกคนหนึ่งกลับดึงแขนพวกเขาไว้แล้วส่ายหน้าเป็นเชิงห้ามปราม

พวกเขาจึงไม่พูดอะไรให้มากความ หมุนตัวเดินจากไป

คล้อยหลังคนเหล่านั้น ใบหน้าของชายชราก็ปรากฏรอยจ้ำเลือดของศพ ลมหายใจเริ่มรวยรินราวกับคนใกล้ขาดใจ กลิ่นอายความตายอันน่าสยดสยองแผ่ซ่านปกคลุมร่างของเขา

วินาทีต่อมา ร่างนั้นก็ไปปรากฏอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร

ร่างของเขากะพริบวูบวาบอยู่บนพื้น ทุกครั้งที่กะพริบสองสามหนก็จะหายตัวไปอย่างกะทันหัน และเมื่อปรากฏขึ้นอีกครั้งก็ไปอยู่ไกลออกไปอีกหลายสิบเมตรแล้ว