บทที่ 110: นักวิจัยหลี่หรงเซิง (ตอนพิเศษสำหรับนักอ่าน 20240410163307965)

บทที่ 110: นักวิจัยหลี่หรงเซิง (ตอนพิเศษสำหรับนักอ่าน 20240410163307965)

"เดี๋ยวก่อน ฉันอาจจะหาวิธีช่วยนายได้"

โจวฮ่าวรีบเอ่ยรั้งเมื่อเห็นว่าซูป๋ายกำลังจะจากไป

"อะไรนะครับ?" ประกายแห่งความหวังวาบผ่านแววตาของซูป๋ายอีกครั้ง

จากนั้น โจวฮ่าวก็พาซูป๋ายลงไปยังห้องลับทองคำใต้ดินของสถาบันวิจัย

'ทำอย่างไรจึงจะแก้คำสาปขนมใบไม้ผีในตัวซูป๋ายได้?'

เขาเลิกผ้าคลุมสีดำที่คลุมตู้ผีออก เปิดสมุดบันทึก แล้วเขียนความต้องการของตัวเองลงไป

ตามด้วยการเปิดประตูตู้แล้วสอดกระดาษแผ่นนั้นเข้าไป

'เปลี่ยนคำขอใหม่'

ครู่ต่อมา ประตูตู้ก็เปิดออก ภายในมีกระดาษแผ่นหนึ่งปรากฏขึ้น มันคือกระดาษแผ่นเดิมที่เขาใส่เข้าไป ทว่าใต้คำถามของเขากลับมีตัวอักษรสีดำบิดเบี้ยวโย้เย้ปรากฏขึ้นมา