บทที่ 90: แมวดำ

บทที่ 90: แมวดำ

"แกไม่ได้กลับหมู่บ้านมาหลายปีแล้วสินะ" ปู่เล็กเอ่ยขึ้น "คนแก่อายุปูนนี้แล้ว คนเมื่อก่อนก็พากันลืมไปเกือบหมด"

ชายชราใช้ไม้เท้าพยุงร่าง พลางค่อยๆ หย่อนตัวลงนั่งบนแท่นหินริมทาง "อาฮ่าวตัวน้อย คราวนี้กลับมามีธุระอะไรหรือเปล่า?"

โจวฮ่าวรับของขวัญมาจากมือของแม่ทัพทองคำหวังเสี่ยวเฉียง แล้วยื่นส่งให้ปู่เล็ก "ผมอยากถามปู่เล็กหน่อยครับว่าพอจะรู้ไหมว่าคุณย่าทวดของผมพักอยู่ที่ไหน?"

ครั้งแรกที่เขาได้พบคุณย่าทวดนั้น ปู่กับย่าเป็นคนขับรถเก๋งคันเล็กพาไปส่งถึงหน้าประตูบ้าน เขาจึงไม่ได้สังเกตทิวทัศน์รอบข้างเลย

เวลาล่วงเลยผ่านไปสิบกว่าปี ทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่แล่นผ่านสายตาไปอย่างรวดเร็วในวันนั้นก็เลือนรางจนจำแทบไม่ได้แล้ว

จำได้เพียงลางๆ ว่ามีต้นไม้อยู่มากมาย

"คุณย่าทวดของแกงั้นรึ?"