บทที่ 82: ถึงเมืองต้าชาง ปะทะสโมสรเสี่ยวเฉียง

บทที่ 82: ถึงเมืองต้าชาง ปะทะสโมสรเสี่ยวเฉียง

ความรู้สึกตื่นตะลึงของหยางเจียนนั้นเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ มือที่ถือถ้วยชาอยู่ถึงกับสั่นเทา

เมื่อมองไปทางโจวฮ่าว เขาก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเย็นเยียบเข้าปอด

ตระกูลโจว ช่างน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้... ถึงขั้นมีของที่สามารถทำให้คนตายฟื้นคืนชีพได้ ซ้ำยังนำสิ่งนี้มาเป็นรางวัลภารกิจอีกต่างหาก

เพียงแค่มองผ่านกระจกผี ก็พอจะทำให้เห็นถึงเศษเสี้ยวความน่ากลัวของตระกูลโจว สมแล้วที่เป็นขุมกำลังระดับล้านล้านอันยิ่งใหญ่...

ทุกครั้งที่คิดว่านี่คือจุดที่ร้ายกาจที่สุดของตระกูลโจวแล้ว ก็มักจะมีข้อมูลที่ชวนให้ตกตะลึงยิ่งกว่าโผล่มาเสมอ

...

ไม่นานนัก เครื่องบินส่วนตัวก็ร่อนลงจอด ณ สนามบินเมืองต้าชาง

"มารับฉันที่สนามบินหน่อย"

หลังจากเดินออกจากสนามบิน หยางเจียนก็ต่อสายโทรศัพท์