บทที่ 67: ซูป๋าย, ขนมใบไม้ผี

บทที่ 67: ซูป๋าย, ขนมใบไม้ผี

"พ่อหนุ่ม พวกเธอไม่ได้พกเสื้ออาคมมาด้วยใช่ไหม? ฉันขายให้สองตัว เอาแค่สิบล้านก็พอ"

โจวฮ่าวกำลังยืนคุยอยู่กับซูป๋าย

ภายในอารามหลักเริ่มมีผู้คนทยอยเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ

ชายชราในชุดนักพรตเต๋าสีฟ้าเดินตรงเข้ามาหาพวกเขา ก่อนจะหยิบเสื้ออาคมที่พับไว้อย่างดีออกมาจากย่ามคู่กาย

"หน้าเลือดไปหน่อยมั้ง?"

"ช่างเถอะ เอามาตัวหนึ่ง"

โจวฮ่าวเอ่ยปากขณะมองดูเสื้ออาคมที่เต็มไปด้วยลวดลายสลับซับซ้อน

แม้เขาจะไม่ได้คลุกคลีอยู่ในวงการนี้โดยตรง แต่ก็ถือว่าเป็นคนในวงการครึ่งตัว ย่อมรู้ตื้นลึกหนาบางของเรื่องพวกนี้ดี

สิ่งที่เรียกว่าเสื้ออาคมสามารถปกป้องความปลอดภัยจากผีร้ายได้ชั่วคราว... นั่นคือเรื่องจริง