กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 51: ถั่วปากอ้า? นิ้วมือ!
“เสียงอะไรน่ะ?”
โจวฮ่าวนอนหลับงัวเงีย ครั้นได้ยินเสียงก็ขยับตัวเล็กน้อย
“ฮู่ว... ฮู่ว...”
ชั่วขณะต่อมา เขากลับรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นชื้นที่เหม็นคาวพัดผ่านใบหน้าของตน
“เหม็นชะมัด!”
โจวฮ่าวสะดุ้งตื่นในทันที
“อะไรกัน?”
เขาไม่ได้ลืมตาขึ้นทันที เพียงหรี่ตาเป็นเส้นเล็ก มองสถานการณ์ภายนอกผ่านช่องว่างระหว่างแพขนตา
ราตรีมืดเกินไป แม้มีแสงจันทร์ แต่ก็ไม่ได้สว่างนัก ประกอบกับแพขนตาที่บดบัง เขาจึงมองไม่ชัดว่าข้างนอกคือสิ่งใด