เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 32: เรื่องคลี่คลาย ศูนย์บัญชาการสั่งสกัดกระแสสังคม
“อืม”
โจวฮ่าวขานรับในลำคอด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง
หลิวเสวี่ยกล่าวว่า “ฉันจะกลับไปกราบไหว้นะ เอาเป็นพรุ่งนี้เลย พรุ่งนี้ฉันจะกลับไป”
“ได้ งั้นเอาตามนี้ ช่วงนี้ฉันคงจะอยู่ที่ทงโจวตลอด” โจวฮ่าวนัดหมายเวลากับเธอเสร็จก็เตรียมจะวางสาย
น้ำเสียงของหลิวเสวี่ยในตอนนี้มักทำให้เขานึกถึงคนที่เขาเกลียดที่สุดในตระกูลโจว นั่นคือคุณอาหญิงเล็ก
น้ำเสียงเย็นชา ตัวคนก็เย็นชา เพื่อผลประโยชน์แล้วต่อให้เป็นใครก็พร้อมหักหลังขายได้ทั้งนั้น
เขาจำได้ว่าตอนอายุเจ็ดขวบ วันเกิดปีนั้นคุณปู่มอบบ้านพักตากอากาศให้เขาหลังหนึ่ง เพียงเพราะลูกสาวของหุ้นส่วนทางธุรกิจของเธอเรียนหนังสืออยู่แถวนั้น เธอก็คิดจะหลอกล่อให้เขายกบ้านพักตากอากาศหลังนั้นให้คนอื่น...
“พี่... ฉันเป็นคนเลวมากเลยใช่ไหม”