บทที่ 30: 《บันทึกเบ็ดเตล็ดชิงซี》ในห้องลับ

บทที่ 30: 《บันทึกเบ็ดเตล็ดชิงซี》ในห้องลับ

แม้รู้ดีว่านี่ไม่ใช่ฝีมือของคุณย่า แต่เป็นผีกลืนอายุขัยที่สิงสู่อยู่ในร่างนาง ทว่าในใจของโจวฮ่าวยังคงเกิดรอยร้าวขึ้นมาอยู่ดี

เมื่อเห็นย่าสิ้นลมลงตรงหน้า เขารู้สึกเศร้าใจอยู่บ้าง แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกโล่งใจปนสะใจ

บางทีอาจเป็นเพราะผีร้ายได้บิดเบือนสภาพจิตใจของเขาไปแล้ว

ย่าตายลงเช่นนี้ เขากลับมีความรู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจคล้ายกับได้ชำระหนี้แค้นครั้งใหญ่

"กินลูกอมเถอะครับ..."

เขายืนนิ่งอยู่ข้างศพของย่าอยู่นาน ในที่สุดก็ก้าวเข้าไปข้างหน้าแล้วนำลูกอมในมือของย่ายัดใส่เข้าไปในปากของนาง

"หยางเจียน ฝังนางลงไปใต้ดินของบ้านเก่าเถอะ"

โจวฮ่าวเรียกหยางเจียนเข้ามา

"เอ๊ะ? นายหญิงเฒ่าตระกูลโจวตายทั้งที จะไม่จัดงานศพหน่อยเหรอ ไม่ให้คนจากทั่วประเทศหรือทั่วโลกมาร่วมไว้อาลัยเลยหรือไง?"