เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 377 พัสดุ
เช้าตรู่วันที่ยี่สิบสี่กรกฎาคม ณ บ้านเก่า น้ำในบ่อน้ำที่เพิ่งตักขึ้นมาเย็นฉ่ำชื่นใจ พอเทลงในอ่างกระเบื้องเคลือบใบใหญ่ก็แตกเป็นระลอกคลื่นน้ำใสกระจายออกเป็นวง
เหยียนชิวสวมเสื้อยืดคอตตอนแขนสั้นตัวโคร่งสีเทาเข้ม ยืนอยู่บนบันไดลิงไม้ใต้ค้างองุ่น ใช้กรรไกรในมือตัดขั้วผลองุ่นที่สุกงอมอย่างเบามือ
องุ่นสีม่วงเข้มช่อโตที่มีน้ำหนักตกลงสู่ตะกร้าสาน ผิวผลไม้มีคราบฝ้าสีขาวบางๆ ขึ้นเคลือบอยู่อย่างสม่ำเสมอ ทั้งยังชุ่มไปด้วยหยาดน้ำค้างยามเช้าที่ยังไม่แห้งสนิท
เสียงฝีเท้าลากพื้นเบาๆ ดังแว่วมาจากทางหัวบันได
เสิ่นซื่อฉิงเดินเท้าเปล่าเหยียบลงบนพื้นไม้ตรงหัวเลี้ยวชั้นสอง ในมือถือรองเท้าแตะพื้นนุ่มสีขาวนวลไว้คู่หนึ่ง สวมเสื้อยืดคอตตอนตัวยาวสีชมพูอ่อนหลวมโคร่ง ชายเสื้อยาวลงมาถึงกึ่งกลางต้นขา คอเสื้อเอียงไปข้างหนึ่ง เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าขาวเนียนละเอียดตา
“ทำไมไม่ใส่รองเท้าล่ะ” เหยียนชิวปีนลงมาจากบันไดลิง วางกรรไกรในมือลงบนโต๊ะหิน แล้วหยิบรองเท้าแตะโปร่งที่ซักจนสะอาดเอี่ยมจากเก้าอี้ไม้ข้างๆ ขึ้นมา
เสิ่นซื่อฉิงขยี้ตาที่ยังงัวเงีย ไม่ได้ยื่นมือไปรับรองเท้า แต่กลับกระโดดเกาะเหยียนชิวไว้ทั้งตัวเหมือนหมีโคอาลา