เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 375 ป้ายไม้
เช้าวันต่อมา หมอกบางยามเช้ายังไม่ทันจางไปจากที่ราบสูงซงพาน รถบัสก็แล่นลงใต้เลียบหุบเขาแม่น้ำหมินเจียง ทิ้งผืนน้ำสีมรกตล้ำลึกของจิ่วไจ้โกวไว้เบื้องหลังทิวเขา
ท้องฟ้านอกหน้าต่างค่อยๆ เปลี่ยนจากสีครามสดใสของที่ราบสูง กลายเป็นสีเทาขาวละมุนตาอันเป็นเอกลักษณ์ของที่ราบเสฉวนตะวันตก
บ่ายโมงตรง รถมาจอดนิ่งสนิทอยู่หน้าซุ้มประตูหินเขียวของเมืองโบราณก้วนเซี่ยนในตูเจียงเยี่ยน
ลมที่พัดปะทะหน้าไม่มีไอหนาวจัดของธารน้ำแข็งอีกต่อไป แต่เจือด้วยความชื้นฉ่ำของสายน้ำและกลิ่นหอมของกับข้าวตามตรอกซอกซอยในเมืองโบราณที่อบอวลมาเนิ่นนาน
ถนนแผ่นหินเขียวในเมืองโบราณถูกกาลเวลาขัดเกลาจนขึ้นเงามันปลาบ
เสิ่นซื่อฉิงควงแขนเหยียนชิว กำไลเชือกกระดูกจามรีสีแดงทองตรงข้อมือซ้ายแกว่งไกวเบาๆ ตามจังหวะก้าวเดิน ลูกปัดกระดูกกระทบกับสายรัดข้อมือมะกล่ำแดงที่อยู่ข้างกัน ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งแผ่วเบาเป็นระยะ
“กินข้าวเที่ยงก่อน บ่ายค่อยเข้าสวนหลีตุย” เหยียนชิวช่วยรับกระเป๋าสะพายใบเล็กบนไหล่ของเธอมาถือไว้ พลางกวาดตามองร้านรวงริมถนน