ตอนที่ 362 เที่ยวเล่น (3)

ตอนที่ 362 เที่ยวเล่น (3)

ตอนที่ขึ้นฝั่งจากท่าเรือฮวาฮว่า เท้าฟ้าก็เริ่มมืดสลัวลงแล้ว

เสาไฟริมฝั่งเพิ่งสว่างขึ้น ทอดแสงสีเหลืองเป็นแนวยาวระยิบระยับอยู่บนผิวน้ำ

ช่วงเวลาเร่งด่วนในค่ำคืนแรกของวันหยุดยาวทำให้ถนนหนานซานติดขัดจนแทบขยับไม่ได้ ไฟท้ายรถสีแดงเรียงกันเป็นทางยาวราวกับมังกรที่ค่อย ๆ เลื้อย เสียงแตรรถดังสลับกันไปมาในอากาศอุ่น ๆ ช่วงต้นฤดูร้อน

เหยียนชิวพาอีกสี่คนเลี่ยงถนนสายหลัก ลัดเลาะเข้าซอยมุ่งหน้าไปยังสถาบันศิลปะ

“มื้อเย็นไปกินที่ไหนดี รู้สึกเหมือนเนื้อแกะในท้องจะย่อยไปหมดเกลี้ยงแล้วเนี่ย” แม้ฝีเท้าของหวังเฮ่าจะเริ่มลากไปกับพื้น แต่พอพูดถึงเรื่องกิน เสียงของเขาก็ดังฟังชัดขึ้นมาทันที

“ไปกินอาหารตามสั่งที่ถนนหลังมอกัน” เสิ่นซื่อฉิงเดินอยู่ข้างเหยียนชิว พลางเอื้อมมือดึงสายกระเป๋าสะพายข้างที่โดนลมพัดจนเบี้ยว “ตรงนอกประตูด้านตะวันออกมีร้านอาหารพื้นบ้านร้านหนึ่งที่ลุงแก่ ๆ เปิดอยู่ ซุปหน่อไม้แห้งต้มเป็ดกับปลากดผัดซอสแดงทำได้รสชาติดั้งเดิมมาก ให้เยอะ น้ำมันกำลังดี แถมไม่ต้องไปยืนต่อคิวตั้งสองชั่วโมงด้วย”