ตอนที่ 360 เที่ยวเล่น (1)

ตอนที่ 360 เที่ยวเล่น (1)

เช้าตรู่วันที่หนึ่งพฤษภา ท้องฟ้าเป็นสีเทาอมขาวจาง ๆ

เมืองหางโจวยังไม่ตื่นเต็มที่ บนทางยกระดับมีรถวิ่งประปราย มีเพียงไฟถนนที่ส่องประกายสีส้มสลัวท่ามกลางหมอกบาง ๆ ที่ค่อย ๆ จางลง

เหยียนชิวลดกระจกรถลงมาช่องกว้างเท่านิ้วมือ ลมเช้าเย็นฉ่ำพัดเอากลิ่นต้นไม้ใบหญ้าชุ่มชื้นริมทางโชยเข้ามาในรถ

เสิ่นซื่อฉิงนั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับ ในปากอมลูกอมสะระแหน่อยู่เม็ดหนึ่ง กำลังก้มหน้าเลื่อนดูหน้าจอมือถือ

บนหน้าจอมือถือมีข้อความรายงานความคืบหน้าแบบเรียลไทม์ที่หลินโต้วโต้วส่งมาจากบนรถไฟความเร็วสูงเด้งขึ้นมาเรื่อย ๆ เฉลี่ยสิบนาทีต่อหนึ่งข้อความ รูปที่แนบมาล้วนเป็นหน้าปัดบอกความเร็วบนจอแสดงผลในตู้โดยสาร

“โต้วโต้วบอกว่ารถไฟแล่นผ่านอี๋ซิงแล้ว อีกยี่สิบกว่านาทีก็ถึงสถานี” เสิ่นซื่อฉิงเก็บมือถือใส่กระเป๋า หันหน้าไปมองป้ายบอกทางนอกหน้าต่างรถที่ถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว “เมื่อกี้เฮ่าเฮ่าถามในกลุ่มว่า ทางออกจากสถานีอยู่ไกลจากที่จอดรถไหม เขาบอกว่าของที่หิ้วมาหนักจนไหล่แทบหลุดแล้ว”

รถจอดนิ่งสนิทในโซนจอดรถที่ใกล้ชั้นผู้โดยสารขาเข้ามากที่สุด