กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 332 เดินเล่นเรื่อยเปื่อย
วันหยุดวันแรกหลังฝึกทหารจบ เสิ่นซื่อฉิงนอนตื่นเองตามธรรมชาติ
ผ้าม่านปิดไม่สนิท แสงแดดลอดผ่านช่องเข้ามา วาดแถบสีทองเส้นเรียวยาวไว้บนเพดาน
เธอพลิกตัว เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เก้าโมงสิบสองนาที
ในห้องพักเงียบมาก วันนี้นาฬิกาปลุกของโจวเสี่ยวลี่พร้อมใจกันหยุดพัก แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังนอนคลุมโปง โผล่มาแค่กระจุกผมเล็กๆ กระจุกเดียว
ซ่งสือหยวี่น่าจะตื่นแล้ว กำลังนั่งพิงหัวเตียงเปิดหนังสืออ่าน พอเห็นเธอลืมตาก็ทักว่า “ตื่นแล้วเหรอ” เสียงเบามาก คงกลัวจะทำให้อีกสองคนที่ยังหลับอยู่ตื่น
เสิ่นซื่อฉิงตอบกลับไปว่า “ตื่นแล้วจ้า” แล้วก็นอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มต่ออีกสองสามนาที ถึงค่อยลุกขึ้นมานั่งอย่างเอื่อยเฉื่อย
ตรงระเบียงทางเดินเริ่มมีเสียงความเคลื่อนไหวจากห้องอื่นแว่วเข้ามา ทั้งเสียงรองเท้าแตะ เสียงก๊อกน้ำ แล้วก็ไม่รู้ว่าห้องไหนเปิดเพลง ทำนองเพลงลอยข้ามกำแพงมาแบบอู้อี้ๆ พอจะฟังออกเลือนรางว่าเป็นเพลงฮิต