ตอนที่ 324 กินข้าว

ตอนที่ 324 กินข้าว

เพิ่งเลยหกโมงครึ่งตอนเย็นมานิดหน่อย สวีเจี๋ยก็ผลักเมาส์ไปข้างคีย์บอร์ดแล้วทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ พลางถอนหายใจยาวเหยียดเสียงดังลั่น

“ไม่ไหวแล้วโว้ย” เขาจ้องเพดานเหมือนกำลังประกาศให้คนทั้งห้องนอนรับรู้ “ตั้งแต่เที่ยงจนถึงป่านนี้กูเพิ่งได้กินขนมปังไปก้อนเดียว แถมยังเป็นเศษครึ่งก้อนที่เหลือจากบนรถไฟเมื่อเช้าอีก ใครจะออกไปกินข้าวกับกูบ้างเนี่ย”