กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 295 ค่อย ๆ ทยอยคืนสิ ยังไงเราก็มีเวลาทั้งชีวิตอยู่แล้ว
คืนหลังจากที่ผลสอบสายศิลปะออก เสิ่นซื่อฉิงก็เก็บอุปกรณ์วาดรูปทั้งหมดเข้าตู้ เธอหยิบทั้งสีและพู่กันออกจากกระเป๋านักเรียนทีละชิ้น แล้วเอาพวกหนังสือเรียน สมุดแบบฝึกหัด กับชุดข้อสอบที่วางทิ้งไว้สองเดือนใส่กลับเข้าไปใหม่อย่างเรียบร้อย
เหยียนชิวยืนอยู่ข้าง ๆ มองเธอนำหลอดสีสองสามชิ้นสุดท้ายเรียงใส่กล่อง ดูแล้วให้ความรู้สึกเหมือนกำลังกล่าวคำอำลาอยู่เลย
“นี่จะตัดขาดกับการวาดรูปเลยเหรอ” เหยียนชิวถามด้วยความสงสัย
“ไม่ได้ตัดขาดสักหน่อย แค่แยกกันอยู่แป๊บเดียวเอง” เสิ่นซื่อฉิงรูดซิปกระเป๋า แล้วเหวี่ยงขึ้นสะพายหลัง ก่อนจะหมุนตัวหน้ากระจกไปหนึ่งรอบ “เป็นไงบ้าง ดูเหมือนสายสามัญทั่วไปหรือยัง”
“เหมือนสิ” เหยียนชิวพิจารณาดูอย่างละเอียด “แต่ในกระเป๋ายังขาดของไปนิดหน่อยนะ”