ตอนที่ 238 แค่นั้นก็พอแล้ว

ตอนที่ 238 แค่นั้นก็พอแล้ว

พอเดินออกมาแถวศาลเจ้าแม่ทัพเย่ว์เฟย เสิ่นซื่อฉิงก็กางร่มกระดาษน้ำมันที่เพิ่งซื้อมาแล้วหมุนเล่นในมือ

“ชิวชิว ตอนนี้เราจะไปไหนกันต่อเหรอ” เสิ่นซื่อฉิงเอียงคอมองเขา ดวงตาคู่นั้นพอซ่อนอยู่ใต้เงาร่มก็ยิ่งดูใสเป็นประกาย

“วัดหลิงอิ่นไง เธอไม่ได้บอกเหรอว่าอยากไปดูยอดเขาเฟยไหลเฟิงน่ะ” เหยียนชิวดึงปีกหมวกฟางลงนิดหนึ่ง แล้วหยิบมือถือขึ้นมาดูแผนที่

“จริงด้วย! อุตส่าห์มาถึงทั้งที ยังไงก็ต้องไปไหว้พระสิ ได้ยินมาว่าวัดหลิงอิ่นศักดิ์สิทธิ์มากเลยนะ ฉันจะไปขอพรสักหน่อย” เสิ่นซื่อฉิงขยับด้ามร่มเอียงไปทางเขา เพื่อบังร่มให้ตัวเขาไปครึ่งหนึ่งด้วย

เหยียนชิวตัวสูงกว่าเสิ่นซื่อฉิงอยู่ช่วงศีรษะหนึ่ง ขอบร่มก็เลยคอยจะชนโดนหมวกฟางของเขาอยู่เรื่อย