ตอนที่ 236 ปั่นแข่งกับฉัน นายไม่ชนะหรอก เชื่อไหมล่ะ

ตอนที่ 236 ปั่นแข่งกับฉัน นายไม่ชนะหรอก เชื่อไหมล่ะ

เช้าวันต่อมา เสิ่นซื่อฉิงตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตอนหกโมงครึ่ง

พอนาฬิกาปลุกดัง เหยียนชิวก็ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขากำลังยืนมองบรรยากาศยามเช้าของหางโจวอยู่ที่ริมหน้าต่าง

เสิ่นซื่อฉิงยื่นมือข้างหนึ่งออกมาจากผ้าห่ม ควานหาโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียงอยู่ตั้งหลายทีกว่าจะเจอ เธอหรี่ตากดปิดเสียงปลุก จากนั้นก็พลิกตัวเอาหน้าซุกจมลงไปในหมอน

“ขอนอนต่ออีกห้านาทีนะ...” เธอส่งเสียงงึมงำในลำคอ

“ไหนเธอเคยบอกว่าวันนี้จะไปปั่นจักรยานที่ทะเลสาบซีหูไง ถ้าสายแดดจะร้อนมากนะ” เหยียนชิวเดินมาที่ข้างเตียงแล้วดึงผ้าม่านเปิดออกครึ่งหนึ่ง

แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามา ตกกระทบตรงข้อเท้าของเสิ่นซื่อฉิงที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมาพอดี