ตอนที่ 218 ทำไมมันถึงยากขนาดนี้เนี่ย～

ตอนที่ 218 ทำไมมันถึงยากขนาดนี้เนี่ย～

พอกินมื้อเย็นเสร็จ เสิ่นหนานเฟิงก็ล้วงบุหรี่ซองหนึ่งออกมาจากใต้โต๊ะน้ำชา แล้วส่งสายตาให้เหยียนสิงโจว

เหยียนสิงโจววางแก้วชาในมือลง ลุกขึ้นเดินตามเขาออกไปที่ระเบียง พลางดึงประตูกระจกปิดตามหลัง

ลมหนาวในคืนฤดูหนาวพัดปะทะหน้า พาเอากลิ่นน้ำแกงตุ๋นหอมๆ จากบ้านไหนสักแห่งในหมู่บ้านด้านล่างลอยมาแตะจมูก

ชายสองคนยืนพิงราวระเบียง เสิ่นหนานเฟิงยื่นซองบุหรี่ไปให้ เหยียนสิงโจวจึงดึงออกมามวนหนึ่งแล้วจุดไฟ

เปลวไฟจากไฟแช็กวูบไหวในลมราตรี ก่อนจะมีควันสีขาวสายบางๆ ลอยขึ้นมา แล้วถูกลมพัดกระจายหายไปในความมืด

แสงไฟในหมู่บ้านด้านล่างสว่างประปราย นานๆ ทีจะมีรถยนต์แล่นผ่านบนถนนสายไกล แสงไฟหน้ารถวูบผ่านไปแล้วลับตา