ตอนที่ 185 พูดอะไรหน่อยสิ อย่าเอาแต่ยืนมองเฉย ๆ

ตอนที่ 185 พูดอะไรหน่อยสิ อย่าเอาแต่ยืนมองเฉย ๆ

สิบเอ็ดโมงเช้าของวันรุ่งขึ้น แสงแดดลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามา ทาบเป็นเส้นยาวสีทองเรียวเล็กอยู่บนพื้น

ต้าจวี๋นอนหมอบอยู่บนแท่นชมวิวของคอนโดแมว ไม่ใช่แบบหรูหราที่เพิ่งทำขึ้นมาใหม่ แต่เป็นอันเก่าที่เคยถูกเมิน หางของมันห้อยลงมาจากขอบแท่น แกว่งไปมาอย่างเอื่อยเฉื่อย

เสี่ยวจวี๋ยังคงขดตัวอยู่ตรงมุมโซฟา ม้วนตัวกลมดิก คางเกยอยู่บนขาหน้า ตาหรี่ลงครึ่งหนึ่ง ไม่สนใจนกกระจอกที่กระโดดไปมาบนขอบหน้าต่างเลยสักนิด