กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 182 เพราะในสายตาฉัน เธอก็คือคนที่เปล่งประกายที่สุดไงล่ะ
“ชิวชิว ไปรับลมดูพระจันทร์บนดาดฟ้ากันไหม” เสิ่นซื่อฉิงหันไปมองเหยียนชิวแล้วเอ่ยชวน
“ตอนนี้เนี่ยนะ”
“ตอนนี้แหละ” พูดจบเธอก็หันหลังเดินเข้าตึก รองเท้าแตะส่งเสียงกระทบขั้นบันไดปูนดังแปะๆ ก้าวเท้าเบาสบายเหมือนแมวที่แอบย่องออกไปผจญภัยกลางดึก
เหยียนชิวเดินตามหลังเธอ ไฟเซนเซอร์เสียงตรงบันไดค่อยๆ สว่างขึ้นทีละชั้นแล้วดับลงทีละชั้น เหมือนวงแสงสว่างสลับมืดที่ไล่ตามฝีเท้าของทั้งคู่
ประตูเหล็กบนดาดฟ้าปิดแง้มไว้ ตรงที่จับมีแม่กุญแจเก่าๆ สนิมเขรอะคล้องอยู่โดยไม่ได้ล็อก
เสิ่นซื่อฉิงยื่นมือไปผลัก บานพับส่งเสียงเอี๊ยดยาวๆ ทำเอานกกระจอกที่สัปหงกอยู่ตรงมุมดาดฟ้าตกใจ ขยับปีกบินพั่บๆ หายลับไปในความมืด