ตอนที่ 179 ทำไมพวกเขาถึงไม่ทับกันต่อล่ะ?

ตอนที่ 179 ทำไมพวกเขาถึงไม่ทับกันต่อล่ะ?

พอเหยียนชิวเห็นเธอพุ่งเข้ามา ก็ยื่นมือออกไปกันตามสัญชาตญาณ ฝ่ามือเพิ่งจะแตะโดนไหล่ของเธอ ตัวเขาก็โดนเธอกดจมลงไปในเบาะพิงโซฟาเสียแล้ว

หัวเข่าของเสิ่นซื่อฉิงคุกเข่าอยู่สองข้างต้นขาของเขาบนเบาะโซฟา มือข้างหนึ่งกดไหล่ตรึงเขาไว้กับพนักพิง อีกข้างก็แกว่งไปมาตรงหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

“นายยังกล้าหัวเราะอีกเหรอ! ฉันออกแบบมาทั้งวัน! วาดแบบไปตั้งเยอะแยะ! มือเมื่อยไปหมดแล้วเนี่ย!”

ผมของเธอทิ้งตัวลงมาข้างไหล่ ปลายผมปัดผ่านไหปลาร้าของเขา พาเอากลิ่นหอมจาง ๆ ของยาสระผมมาด้วย ปนเข้ากับกลิ่นเศษไม้ที่ลอยคลุ้งอยู่ในห้องนั่งเล่น

“ฉันไม่ได้หัวเราะ” เหยียนชิวโดนเธอกดไว้กับพนักพิงโซฟา สีหน้าพยายามรักษาความนิ่งเอาไว้อย่างเต็มที่

“นายหัวเราะชัด ๆ! มุมปากนายจะยกขึ้นไปถึงฟ้าอยู่แล้ว!”