กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 167 อยากดูก็บอกมาสิ ฉันไม่หัวเราะเยาะนายหรอก
พลบค่ำใกล้เข้ามา หลินโต้วโต้วกลับไปตั้งนานแล้ว ห้องนั่งเล่นเงียบสงบลงในพริบตา เหลือเพียงเสียงหึ่งๆ แผ่วเบาจากช่องลมแอร์
เสิ่นซื่อฉิงพิงอยู่บนเตียงของเหยียนชิว เธอดึงหมอนอิงมากอดไว้ เอาคางเกยหมอน แต่สายตากลับคอยชำเลืองมองไปทางเขาอยู่เรื่อย ขนตากะพริบถี่ๆ เหมือนกำลังชั่งใจกับเรื่องที่พูดยากอยู่สักเรื่อง
“ชิวชิว”
เธอเอ่ยเรียกเบาๆ น้ำเสียงนุ่มนิ่ม ลากเสียงท้ายยาวกว่าปกตินิดหน่อย
“หืม?”