ตอนที่ 156 เธอคือแฟนผมครับ

ตอนที่ 156 เธอคือแฟนผมครับ

“ชิวชิว พวกเราไปเดินเล่นแถวนี้กันเถอะ”

พออยู่ตรงริมลำธารต่ออีกสักพัก เสิ่นซื่อฉิงก็จูงมือเหยียนชิว มืออีกข้างถือสายจูงแมวไว้

เจ้าส้มใหญ่รออยู่ข้างหน้าจนหมดความอดทนตั้งนานแล้ว หางชี้โด่ขึ้นสูง พอเห็นเธอเริ่มก้าวขาเสียที ก็รีบซอยเท้าวิ่งนำไปทันที จนดึงเธอเซถลาตามไปหลายก้าว

“อื้ม ไปสิ”

เหยียนชิวเสียบคันเบ็ดลงในซอกหินริมลำธารจนแน่น พวกเขาเดินเลียบธารน้ำไปได้ราวสิบนาที ทางเดินหินแผ่นก็ทอดคดเคี้ยวไปตามแนวสายน้ำ

พอเลี้ยวพ้นดงไผ่ผืนหนึ่ง บ้านเก่าหลังหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ตัวบ้านสร้างด้วยอิฐเขียวมุงกระเบื้องสีเทา ผนังรั่วสีขาวถูกน้ำฝนชะล้างจนเกิดเป็นรอยคราบน้ำเข้มบ้างจางบ้าง ธรณีประตูทำจากหินก้อนใหญ่ทั้งแท่ง ถูกพื้นรองเท้าของผู้คนหลายรุ่นเหยียบย่ำจนเรียบกริบขึ้นเงา