ตอนที่ 107 ไปเดินซูเปอร์มาร์เก็ต

ตอนที่ 107 ไปเดินซูเปอร์มาร์เก็ต

ช่วงบ่ายวันถัดมาหลังเลิกเรียน เหยียนชิวพาเสิ่นซื่อฉิงไปซูเปอร์มาร์เก็ต

วันนี้เธอไม่ได้ถักเปีย ปล่อยผมสยายลงบนไหล่ตามสบาย ใส่เสื้อยืดแขนสั้นสีขาวกับกางเกงยีนส์ขายาว ก่อนออกจากบ้านก็หยิบกุญแจติดมือมาด้วย

ทางเดินไปซูเปอร์มาร์เก็ตใช้เวลาเกือบสิบนาที ไม่มีใครพูดอะไรกันเลย

ลมยามบ่ายในเดือนตุลาคมไม่ร้อนแล้ว ใบของต้นอู๋ถงเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลือง มีสองสามใบร่วงลงมาก่อน ปูเป็นแผ่นทองบางๆ อยู่บนทางเท้า

พอเดินผ่านต้นไม้คอเอียงตรงหน้าหมู่บ้าน เธอหันไปมองใต้ต้นไม้ตามความเคยชิน ตรงนั้นมีรอยอุ้งเท้าหมาที่โดนแดดเลียจนสีซีดจาง เป็นรอยที่ต้าหวงนอนหมอบแล้วเหยียบลงบนพื้นซีเมนต์เมื่อฤดูร้อนปีที่แล้ว

ขอบรอยเท้าเริ่มเลือนรางไปแล้ว แต่นิ้วเท้าทั้งห้านิ้วยังพอมองออก