กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 97 ตอนที่โต้วโต้วมีประโยชน์ที่สุด
กริ่งพักเบรกยาวเพิ่งดังจบ หลินโต้วโต้วก็ชะโงกตัวมาจากแถวหลัง แล้วสะกิดไหล่เสิ่นซื่อฉิง
ท่าทางแบบนั้นเสิ่นซื่อฉิงคุ้นเคยเป็นอย่างดี
คราวนี้เธอไม่ได้พูดอะไร แค่เอียงหัวไปทางระเบียงทางเดินพร้อมส่งสายตาให้
เสิ่นซื่อฉิงเข้าใจความหมายทันที จึงปิดหนังสือเรียนแล้วลุกขึ้นเดินตามเธอออกไปนอกห้อง
ทั้งสองคนเลี้ยวตรงริมขอบหน้าต่างสุดทางเดิน
ที่ตรงนี้คือฐานประจำของพวกเธอ ช่วงพักไม่ค่อยมีคนเดินผ่าน บนขอบหน้าต่างยังมีทิชชู่ครึ่งซองที่หลินโต้วโต้วลืมทิ้งไว้คราวที่แล้ววางอยู่
นอกหน้าต่าง เงาต้นอู๋ถงไหวเบา ๆ บนผนัง ลมเช้าพัดผ่านหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้ พาเอากลิ่นต้นหญ้าต้นฤดูร้อนลอยเข้ามา
หลินโต้วโต้วหันกลับมากอดอก พิงหลังกับขอบหน้าต่าง สีหน้าจริงจังเหมือนครูสอนภาษาจีนที่กำลังจะสุ่มตรวจท่องอาขยานก่อนสอบ