ตอนที่ 95 ปลากระดี่

ตอนที่ 95 ปลากระดี่

บรรยากาศนิ่งค้างไปราวหนึ่งวินาที จากนั้นทั้งสองคนก็เด้งตัวออกจากกันทันที เสิ่นซื่อฉิงหดขาลงมาจากเข่าเขาอย่างรวดเร็ว ส่วนเขาก็ชักมือออกจากขาเธอเร็วพอกัน ไวเสียจนแทบจะเห็นเป็นภาพติดตา

หลินเจียเจียถือจานแตงโมที่หั่นเสร็จแล้วยืนอยู่ตรงประตู

สายตาเธอกวาดมองไปทั่วห้อง ลูกสาวใส่ชุดกระโปรงสีขาวตัวที่เหยียนชิวซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว ผมเผ้าปล่อยสยาย ใบหน้ายังคงมีรอยแดงระเรื่อหลังเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ถุงน่องสีขาวสะท้อนแสงไฟเป็นประกายมุก

เหยียนชิวนั่งอยู่ริมเตียง ตัวตรงแหน่ว สีหน้าดูจริงจังยิ่งกว่าตอนโดนครูเรียกชื่อในห้องเรียนเสียอีก

ทั้งสองคนนั่งห่างกันราวครึ่งช่วงแขน แต่เห็นได้ชัดว่าระยะห่างนี้เพิ่งจะขยับแยกจากกันเมื่อครู่นี้เอง