ตอนที่ 81 พี่สาว

ตอนที่ 81 พี่สาว

บ่ายวันหนึ่งช่วงกลางเดือนกรกฎาคม จู่ๆ ท้องฟ้าก็มืดลงมา

ไม่ใช่มืดลงช้าๆ เหมือนตอนพลบค่ำ แต่เหมือนมีใครเอาม่านผืนใหญ่มาดึงปิดดวงอาทิตย์ไว้มิดทั้งดวง

เสิ่นซื่อฉิงกำลังนอนพังพาบวาดรูปคราบจั๊กจั่นอยู่บนโต๊ะน้ำชา พอวาดไปได้ครึ่งหนึ่งก็รู้สึกว่าแสงบนกระดาษเริ่มสลัวลงเรื่อยๆ จึงเงยหน้าขึ้นดู

นอกหน้าต่าง เมฆดำทะมึนลอยต่ำ ลมกรรโชกแรงพัดใบต้นอูถงดังหวือๆ กิ่งก้านส่ายไปมาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับกำลังส่งสัญญาณเตือนว่าพายุฝนกำลังจะถล่มลงมา

สายฟ้าฟาดผ่าชั้นเมฆ ตามมาด้วยเสียงฟ้าร้องคำรามครืนครืนเหนือหัว

“ฝนจะตกหนักแล้ว”

เธอวางพู่กัน วิ่งไปที่หน้าต่างแล้วรีบปิดให้สนิท