ตอนที่ 79 คืนฤดูร้อน

ตอนที่ 79 คืนฤดูร้อน

ตอนค่ำ อากาศร้อนอบอ้าวเหลือเกิน

ไอร้อนที่สะสมมาทั้งวันพอตกดึกก็ยังไม่คลาย จักจั่นบนต้นอู๋ถงร้องมาทั้งวันจนหมดแรง นานๆ ทีถึงจะมีเสียงร้องแว่วมาจากพุ่มไม้สักสองสามเสียง เหมือนคนละเมอตอนหลับ

ไม่มีลมเลย กลีบกุหลาบในแปลงดอกไม้ใต้ตึกโดนแดดเผามาทั้งวัน ขอบกลีบงอพับขึ้นมานิดๆ สะท้อนแสงไฟข้างทางเป็นสีแดงหม่น

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเฉพาะตัวของฤดูร้อน มีทั้งกลิ่นยางมะตอยจางๆ จากถนนที่โดนแดดเผา กลิ่นหอมชื่นใจของน้ำยาขับไล่ยุงจากระเบียงห้องไหนสักห้อง ปนกับควันร้านปิ้งย่างที่ลอยมาจากไกลๆ

เหยียนชิวอาบน้ำเสร็จ กำลังนั่งเช็ดผมด้วยผ้าขนหนูแห้งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเปิดประตูดังเบาๆ จากตรงทางเดิน ตามด้วยเสียงรองเท้าแตะเดินกระทบพื้นดังแปะๆ

เสียงฝีเท้าหยุดลงหน้าห้องเขา นิ่งไปสองสามวินาที ดูเหมือนกำลังลังเลว่าจะเคาะประตูดีไหม

เขาวางผ้าขนหนูลง เดินไปเปิดประตู