กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 52 ไทม์แคปซูล
พอฤดูใบไม้ร่วงมาถึงจริง ๆ ต้นอูถงตรงสนามโรงเรียนก็เริ่มผลัดใบ
บ่ายวันนั้นมีทำความสะอาดใหญ่ เสิ่นซื่อฉิงกับเหยียนชิวถูกแบ่งให้อยู่กลุ่มเดียวกันเพื่อกวาดใบไม้แห้งริมสนาม
เธอถือไม้กวาดทางมะพร้าวที่สูงกว่าตัวเอง กวาดขยันขันแข็งกว่าใครเพื่อน เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผาก ปอยผมแนบติดแก้ม ใบไม้แห้งถูกเธอกวาดมากองรวมกันจนพูนเป็นเนินเตี้ย ๆ
เธอทรุดตัวลงนั่งยอง ๆ เลือกใบอูถงใบใหญ่ที่สุดและสมบูรณ์ที่สุดขึ้นมาจากกองใบไม้ แล้วชูขึ้นมาตรงหน้าเหยียนชิว ก้านใบหันรับแดด เส้นใบชัดเจนเหมือนแม่น้ำบนแผนที่
“ใบนี้สวยสุดเลย เอาไปคั่นไว้ในสมุดวาดรูปทำเป็นที่คั่นหนังสือได้นะ”
เธอเก็บใบไม้อย่างระมัดระวัง จู่ ๆ ก็เอียงคอครุ่นคิด นิ้วชะงักอยู่บนหน้ากระดาษ เหมือนนึกแผนการที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นขึ้นมาได้
“ชิวชิว เรามาฝังไทม์แคปซูลกันเถอะ”
“ไทม์แคปซูลเหรอ”