ตอนที่ 17 เสิ่นซื่อฉิงอารมณ์ไม่ดี

ตอนที่ 17 เสิ่นซื่อฉิงอารมณ์ไม่ดี

เหยียนชิวสังเกตเห็นว่าเสิ่นซื่อฉิงดูแปลกไป ในช่วงเย็นวันศุกร์ธรรมดาวันหนึ่ง

วันนั้นโรงเรียนอนุบาลเลิกเร็ว สวี่เหวินซานกับหลินเจียเจียนัดกันไปจ่ายตลาด จึงปล่อยให้เด็กสองคนเล่นกันตามสบายบนเบาะคลานในห้องนั่งเล่นบ้านเหยียน

เหยียนชิวนั่งอยู่บนเบาะ พลางเปิดอ่านหนังสือหัดอ่านเล่มใหม่ ซึ่งเหยียนสิงโจวยืมกลับมาจากหอสมุดมณฑลเมื่อสัปดาห์ก่อน บอกว่าเป็นฉบับต่อยอดที่เหมาะกับเด็กสี่ถึงหกขวบ

เขาเปิดอ่านรอบที่สามแล้ว และคอยคุมความเร็วทุกรอบ เพื่อให้คนอื่นมองมาแล้วเห็นเป็นแค่เด็กทั่วไปกำลังเปิดดูรูปเล่นเรื่อยเปื่อย

เสิ่นซื่อฉิงนั่งอยู่ตรงข้ามเขา ข้างหน้ามีกล่องจิ๊กซอว์กางอยู่ แต่เธอกลับไม่ได้ต่อ

เธอก้มหน้า สองมือกุมบิดไปมา ปากเล็กๆ เม้มแน่น ทั่วทั้งตัวเงียบเสียจนไม่เหมือนตัวเธอเลย

แบบนี้ไม่ปกติแล้ว

ปกติเสิ่นซื่อฉิงเป็นเหมือนโทรโข่งน้อยเดินได้ ตั้งแต่ก้าวเข้าประตูจนถึงตอนกลับ ปากแทบไม่เคยหยุดพูด

เธอจะทักทายต้าหวง รายงานสวี่เหวินซานว่าวันนี้กินอะไรที่โรงเรียนอนุบาล ท่องทุกประโยคที่ครูหวังพูดให้เหยียนชิวฟัง แถมระหว่างนั้นยังต้องแทรกคำว่า “ชิวชิวนายทำอะไรอยู่น่ะ” อีกอย่างน้อยสามรอบ