ตอนที่ 11 มองครั้งเดียวไม่ลืม

ตอนที่ 11 มองครั้งเดียวไม่ลืม

วันเกิดครบสองขวบของเหยียนชิว เป็นวันที่ฝนตกหนักมาก

ฝนเริ่มเทลงมาตั้งแต่กลางดึก พอถึงตอนเช้าก็หนักจนแทบบ้า เม็ดฝนสาดกระทบหน้าต่างราวกับมีใครเอากะละมังมาสาดน้ำใส่

เหยียนชิวตื่นขึ้นมาเพราะเสียงฝน สิ่งแรกที่ทำเมื่อลืมตาขึ้นไม่ใช่ร้องไห้หรือร้องเรียกแม่ แต่เป็นการเปิดหน้าต่างระบบ

[ถึงเวลาเช็กอินแล้ว ต้องการเช็กอินหรือไม่]

เช็กอิน

[เช็กอินสำเร็จ กำลังสร้างรางวัลตามประสบการณ์ของโฮสต์ในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมา...]

หนึ่งปีที่ผ่านมาเขาเจออะไรมาบ้างล่ะ

หัดเดิน หัดพูด เรียกชื่อเสิ่นซื่อฉิง แล้วก็โดนตั้งชื่อเล่นที่ชาตินี้คงสลัดไม่หลุดอีกหนึ่งชื่อ

แถมยังได้เห็นพ่อตัวเองส่งบทความวิชาการไปลงวารสารวิชาการระดับแกนหลัก ได้เห็นอาเสิ่นหน้ามืดตามัวกว้านซื้ออสังหาฯ ในหนานจิง