บทที่ 324 เห็นฉันเป็นคนโง่ให้หลอกหรือไง?

บทที่ 324 เห็นฉันเป็นคนโง่ให้หลอกหรือไง?

"แคว่ก!"

เฉินฟ่างออกแรงฉีกก้อนเนื้อที่พันรัดร่างกายตนเองออก

เบื้องหน้าของเขาพลันสว่างโล่งขึ้นมาทันที ไม่ใช่ความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุดอีกต่อไป ใต้เท้าก็ไม่ใช่เนื้อหนัง หากแต่เป็นผืนดินอันแข็งแกร่ง

"นี่ฉันออกมาได้อีกแล้วเหรอเนี่ย?!" หลังจากเฉินฟ่างมองสภาพแวดล้อมรอบตัวชัดเจนแล้วก็อดชะงักไปไม่ได้

รอยแยกมิติบนท้องฟ้าที่ยังไม่สมานตัวนั้นอยู่ตรงเหนือศีรษะของเขาพอดิบพอดี

เห็นได้ชัดว่าที่นี่คงอยู่ห่างจากตำแหน่งที่พวกตนถูกลอบโจมตีเมื่อครู่ไม่ไกลนัก

นี่ทำให้เฉินฟ่างงุนงงเป็นอย่างยิ่ง อีกฝ่ายลากทุกคนเข้าไปในแดนสูญทมิฬอะไรนั่น แล้วทำไมถึงจงใจดึงเขาออกมาแค่คนเดียวล่ะ

หรือว่าจะเป็นเพราะรางวัลของเกมสงคราม?