บทที่ 312 ราชาร้อยขา

บทที่ 312 ราชาร้อยขา

เจียทัวเอื้อมมือไปด้านหลังแล้วหยิบมีดสั้นเล่มหนึ่งออกมาจากช่องเก็บของตัวละคร

มีดสั้นเล่มนี้ไม่มีอะไรพิเศษ เป็นแค่อุปกรณ์ระดับสีม่วงธรรมดาๆ เท่านั้น

เขากุมมีดสั้นไว้แล้วใช้คมมีดกรีดลงบนฝ่ามือซ้ายของตัวเอง เลือดสดๆ พลันพุ่งกระฉูดออกมาทันที

เจียทัวกำหมัดแล้วยกมือซ้ายขึ้นขนานกับพื้น ปล่อยให้เลือดสดจากฝ่ามือหยดรินลงสู่พื้นหน้าประตูด่าน

การกระทำเช่นนี้ทำให้เฉินฟ่างรู้สึกงุนงงไม่เข้าใจ

แต่หลังจากนั้นเฉินฟ่างก็สังเกตเห็นว่า เลือดที่หยดลงไปนั้นราวกับมีชีวิต มันค่อยๆ เคลื่อนตัวแผ่ไปตามพื้น จนลากเป็นลวดลายค่ายกลอัญเชิญขนาดมหึมา!

บาดแผลบนฝ่ามือของเจียทัวไม่ได้ลึกอะไร ทว่าเลือดกลับยิ่งไหลทะลักออกมามากขึ้นเรื่อยๆ จนแทบไม่ต่างจากก๊อกน้ำที่เปิดทิ้งไว้