บทที่ 254 โอสถโชคชะตา

บทที่ 254 โอสถโชคชะตา

"เฉินฟ่าง นายมาทำอะไรแถวนี้เนี่ย" ตอนที่ลู่อิ่งร่อนลงสู่พื้น เปลวเพลิงที่ปะปนกับลมปราณพัดกระจายออกไป จนก้อนหินรอบข้างกลิ้งระเกะระกะ

"ถ้าไม่ได้ทิ้งหินระบุพิกัดไว้ที่พวกเธอ ฉันคงหาพวกเธอแทบไม่เจอแล้ว!"

ขณะที่เฉินฟ่างกำลังจะอ้าปากพูด เซิ่งถังก็ชิงพูดขึ้นก่อนว่า "ขอโทษทีนะ พอดีฉันมัวแต่รับมือกับบอสตัวหนึ่งอยู่ เลยวิ่งเตลิดมาไกลไปหน่อย"

"งั้นเหรอ" ลู่อิ่งไม่ได้คิดอะไรมาก ก่อนจะวกเข้าเรื่องงาน "ทางหลงตูส่งคนมาแล้ว ตอนนี้มาถึงค่ายพักของเราแล้วล่ะ"

"คำนวณเวลาดูแล้ว เกมสงครามน่าจะใกล้เปิดฉาก เบื้องบนเลยจะพาพวกเธอออกเดินทางไปยังเฉียนหลัวกั๋ว"

"เร็วขนาดนี้เลยเหรอ ผ่านไปสองเดือนแล้วสินะ..." เฉินฟ่างอดทอดถอนใจไม่ได้