บทที่ 219 รังใหญ่

บทที่ 219 รังใหญ่

ท่ามกลางเสียงอุทานด้วยความทึ่งที่ทุกคนพยายามสะกดกลั้นไว้ ภาพที่ม้วนคัมภีร์ฉายออกมาก็ดับวูบลงกะทันหัน

เผิงเชียนเหรินเก็บม้วนคัมภีร์ไป ส่วนคนที่เหลือต่างมองตากันตาค้าง ทุกคนล้วนเห็นแววตาตกตะลึงของกันและกัน

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนที่แบกหอกผู้นั้น คือเทพหอกปู้จือผิงอย่างไม่ต้องสงสัย

คนผู้นี้สมกับที่เป็นหนึ่งในสิบสองโล่ศักดิ์สิทธิ์แห่งหลงกั๋วอย่างแท้จริง แค่สกิลเดียวเท่านั้น ก็กวาดล้างเมืองไปทั้งเมืองได้โดยตรง—

แถมยังเป็นเมืองแนวหน้าที่แข็งแกร่งแน่นหนาอีกด้วย!

พลังรบระดับนี้ ย่อมไม่ใช่สิ่งที่ผู้คนในที่นี้เวลานี้จะเอื้อมถึงได้อย่างแน่นอน แม้แต่เฉินฟ่างเองก็ยังห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว