บทที่ 192 ต้องยอดเยี่ยมพอถึงจะคู่ควรกับฉัน

บทที่ 192 ต้องยอดเยี่ยมพอถึงจะคู่ควรกับฉัน

ฝ่ามือของเซิ่งถังเกร็งกระตุกเล็กน้อย ทว่ากลับไม่ได้ขัดขืน ยอมปล่อยให้เฉินฟ่างจูงมือเดินออกจากประตูใหญ่ของโถงเปลี่ยนคลาสไป

ด้านหน้าคือคนที่อาจารย์เพิ่งพูดถึงเมื่อครู่ นักศึกษาที่กำลังเดินสวนเข้ามาเพื่อเปลี่ยนคลาส

สิ่งที่เฉินฟ่างคาดไม่ถึงก็คือ เขาถึงกับรู้จักคนผู้นี้—

หลิวชิงเฟิง

ดูเหมือนหลิวชิงเฟิงกำลังอารมณ์ดีมาก คล้ายจะคิดว่าตนเองเป็นเด็กปีหนึ่งคนแรกที่ได้เปลี่ยนคลาสขั้นสอง

ทว่าพอเงยหน้าขึ้นมา เขากลับเห็นเฉินฟ่างกับเซิ่งถังเดินเคียงคู่กันออกมาจากโถงเปลี่ยนคลาส รอยยิ้มบนใบหน้าพลันชะงักค้างทันที

ยิ่งตอนที่สายตาของเขาเหลือบไปเห็นมือของทั้งสองที่กุมกันอยู่ ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นมาด้วยความตกใจ