บทที่ 172 โรคนี้พวกเราคงรักษาให้ไม่ได้

บทที่ 172 โรคนี้พวกเราคงรักษาให้ไม่ได้

เรื่องล้อเล่นงั้นเหรอ?

คำพูดนี้ทำเอาเฉินฟ่างแทบจะหลุดขำออกมาจริงๆ

เหวินฮ่าวจ้งหันไปมองเซิ่งถัง "เดิมทีฉันแค่อยากจะอาศัยเรื่องคะแนนการศึกษาในการ์ดประจำตัว เพื่อหาโอกาสได้ติดต่อกับเธอมากขึ้น และชวนเธอเข้าชมรมเทียนมิ่ง"

"แต่ไม่นึกเลยว่าพวกเธอจะทำอะไรวู่วามขนาดนี้ ก็แค่เรื่องล้อเล่นแท้ๆ กลับเอาจริงเอาจัง ถึงขั้นลงไม้ลงมือกับหวันเหยียนเลี่ยของชมรมเรา"

"แบบนี้มันทำให้ฉันลำบากใจนะ เพราะยังไงต่อไปพวกเราก็ต้องอยู่ชมรมเดียวกัน การมาผิดใจกันตั้งแต่ตอนนี้มันไม่ดีหรอก"