กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 164 คงไม่ใช่ว่า... เขาเป็นนักเรียนระดับ A หรอกนะ
หวันเหยียนเลี่ยเป็นอัมพาตไปทั้งตัว ไร้เรี่ยวแรงจะดิ้นรน เมื่อถูกเฉินฟ่างถามเช่นนี้ ในใจก็พลันมีความฮึกเหิมมั่นใจขึ้นมาหลายส่วน "มันแน่อยู่แล้ว!"
"รุ่นพี่เหวินเป็นคนเอ่ยปากชวนฉันเข้าชมรมเทียนมิ่งด้วยตัวเอง ให้ฉันเป็นสมาชิกระดับสองใต้สังกัดของเขา"
"ชมรมเทียนมิ่งของพวกเราสามัคคีกันมาโดยตลอด แกกล้าลงมือกับฉัน ก็เท่ากับล่วงเกิน..."
"หุบปาก!" เฉินฟ่างพูดตัดบทหวันเหยียนเลี่ยทันที "ฉันถามอะไร แกก็ตอบอันนั้น จะพล่ามไร้สาระอะไรนักหนา!"
"บัตรประจำตัวของแกล่ะ? ควักออกมา!"
หวันเหยียนเลี่ยกำลังจะอ้าปากพูด ฝ่ามือของเฉินฟ่างก็พลันออกแรงบีบกระชับแน่นขึ้นทันที จนทำให้หวันเหยียนเลี่ยต้องสูดหายใจเข้าลึกด้วยความเจ็บปวด