บทที่ 148 แสงทมิฬวิหาร

บทที่ 148 แสงทมิฬวิหาร

ในที่สุดเธอก็ดึงสายตากลับมา แววตาฉายประกายเด็ดเดี่ยว

"เทพจุติ!" สตรีศักดิ์สิทธิ์อ้าแขนทั้งสองข้างออกกว้าง ราวกับกำลังโอบกอดสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มองไม่เห็น

ตามการเคลื่อนไหวของเธอ ม่านหมอกแสงในระเบียงหยกขาวและวิหารพลันปั่นป่วนคลุ้มคลั่ง แล้วไหลทะลักเข้ามารวมกันที่ตัวเธอ

"รีบลงมือ อย่าปล่อยให้เธอทำอะไรแผลงๆ ได้!" จ้าวเสวียนอู่เห็นดังนั้นก็พุ่งนำออกไปเป็นคนแรก เงื้อหอกแทงเข้าใส่ทันที

ทว่า ภายในม่านหมอกแสงที่กำลังม้วนตัวนั้น กลับปรากฏเงาร่างสัตว์ร้ายแห่งต่างพิภพอวยพรผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

การโจมตีของจ้าวเสวียนอู่ถูกเงาร่างสัตว์ร้ายที่รวมตัวแล้วสลายไปเหล่านั้นสกัดกั้นเอาไว้ได้ทั้งหมด จนไม่อาจเจาะทะลวงผ่านไปได้เลย