บทที่ 127 คุณลุงเห็นด้วยเหรอครับ?

บทที่ 127 คุณลุงเห็นด้วยเหรอครับ?

เฉินฟ่างทักทายเซิ่งชิงหยวนอย่างเกร็งๆ เล็กน้อย จากนั้นจึงนั่งลงพร้อมกับเซิ่งถังตรงโต๊ะอาหารที่ขนาดไม่ได้ใหญ่นัก

เมื่อแขกมาถึง พนักงานของหอหลินเจียงก็เริ่มทยอยนำอาหารมาเสิร์ฟ

อาหารของที่นี่ค่อนข้างเน้นแนวเลี้ยงรับรองทางธุรกิจ ปริมาณอาหารไม่มากนัก ดูประณีตสวยงามเป็นอย่างยิ่ง เหมาะสำหรับการนั่งกินไปคุยไปเป็นอย่างดี

เดิมทีเฉินฟ่างคิดว่าเซิ่งชิงหยวนในฐานะหัวหน้ากิลด์เซิ่งซื่อ บรรยากาศรอบตัวน่าจะน่าเกรงขามและกดดันมาก ชนิดที่ว่าหากอยู่ใกล้ๆ ก็คงรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

ทว่าเมื่อได้มาสัมผัสพูดคุยจริงๆ เขาถึงได้พบว่าอีกฝ่ายเป็นกันเองมากเหมือนอย่างที่เซิ่งถังบอกไว้ไม่มีผิด

ดังนั้น หลังจากคุยสัพเพเหระกันไปสองสามประโยค ความตึงเครียดของเฉินฟ่างก็ค่อยๆ คลายลง กิริยาท่าทางจึงไม่เกร็งเหมือนตอนแรก