บทที่ 118 มีแค่นี้เองเหรอ?

บทที่ 118 มีแค่นี้เองเหรอ?

หลังจากหม่าวั่งพูดจบ เฉินฟ่างก็ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

จากนั้นเขาก็คว้าตัวหยางไห่เยว่ที่อยู่บนพื้นขึ้นมาแล้วโยนไปตรงหน้าหม่าวั่ง

หม่าวั่งนึกไม่ถึงเลยว่าเฉินฟ่างจะรู้ความถึงเพียงนี้ ยอมไว้ชีวิตหยางไห่เยว่จริงๆ

แม้จะไม่สามารถใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างให้คนอื่นร่วมมือกับตนรุมโจมตีเฉินฟ่างได้ แต่อย่างน้อยเขาก็ได้บุญคุณมาเรื่องหนึ่ง ถือว่าไม่ขาดทุน

ตัวเขาเองเป็นสายซัพพอร์ตธาตุแสงอยู่แล้ว จึงตั้งท่าจะใช้สกิลรักษาหยางไห่เยว่ทันที

ขณะเดียวกัน เขาก็ไม่ลืมที่จะฉีกยิ้มให้เฉินฟ่าง "แบบนี้สิค่อยถูกต้อง"

"อัจฉริยะอย่างพวกเรา ย่อมต้องถนอมน้ำใจและเห็นอกเห็นใจกัน"

"ถ้าหากมีใครถือดีว่าตัวเองเก่งแล้วไปมีเรื่องกับคนอื่น..."