บทที่ 115 แบบนี้ก็ใส่ร้ายกันได้เหรอ?

บทที่ 115 แบบนี้ก็ใส่ร้ายกันได้เหรอ?

ในบรรดาคนกลุ่มนี้ หยางไห่เยว่น่าจะถือเป็นคนที่มีฝีมือติดอันดับต้นๆ และมีบารมีอยู่ไม่น้อย

ขณะเดียวกันเธอก็ไม่ค่อยพูดจากับคนนอกนัก เมื่อครู่ตอนที่คุยกับทุกคน ก็มักจะเป็นคนอื่นเอ่ยถึงเธอก่อน เธอถึงจะยอมตอบกลับไปสักสองสามประโยค

ดังนั้น พอหยางไห่เยว่เอ่ยปากขึ้นมากะทันหัน ทุกคนจึงรีบหันมองไปที่เธอ

เจ๊หงเท้าเอวหัวเราะเบาๆ "พี่ไห่เยว่ทำไมเกรงใจจังเลยล่ะ คุยกับพวกเรายังใช้คำว่า 'ปรึกษา' อีก"

หม่าเทียนวั่งก็โบกมือเช่นกัน "มีอะไรก็พูดมาเถอะ พวกเราเคยบุกเบิกดันเจี้ยนด้วยกันตั้งสองรอบ เห็นแก่มิตรภาพนี้ มีอะไรที่ฉันพอช่วยได้ก็ช่วยเต็มที่อยู่แล้ว"