บทที่ 93 ศิลปะคือการระเบิด

บทที่ 93 ศิลปะคือการระเบิด

การต่อสู้ไม่ได้ง่ายดายอย่างที่เฉินฟ่างคิดเอาไว้เลย

จริงอยู่ที่ว่าเหล่าสัตว์ร้ายที่ทะลักออกมาจากรอยแยกต่างพิภพ แทบจะไม่มีตัวไหนทนการแทงหอกของเขาได้ถึงสามครั้ง

ต่อให้มีบอสปะปนอยู่ด้วย สกิลอย่าง [วิชาศาสตรายักษ์] หรือ [เพลิงสวรรค์ลามทุ่ง] ของเขาก็มักจะสังหารพวกมันได้ในพริบตา

ทว่าจำนวนของสัตว์ร้ายนั้นมีมากจนเกินไป ลำพังแค่กำลังของเฉินฟ่างเพียงคนเดียว ยังยากที่จะปิดกั้นรอยแยกนี้ได้อย่างเบ็ดเสร็จ

เมื่อสัตว์ร้ายแตกฮือออกไปแล้วเริ่มโอบล้อมเข้ามา การต้องรับมือกับการโจมตีจากรอบทิศทางทำให้ [ปรับแก้การต่อสู้] แสดงผลได้จำกัดอย่างยิ่ง