บทที่ 75 ผมพวกเดียวกัน

บทที่ 75 ผมพวกเดียวกัน

ภายนอกมารฟ้าทมิฬ

แสงเพลิงพุ่งทะยานเสียดฟ้า สาดส่องให้หมู่บ้านใจกลางเมืองสว่างไสว

เหล่ากองกำลังพิทักษ์เมืองที่เดิมทีกำลังโจมตีมารฟ้าทมิฬอยู่ต่างก็แหงนหน้าขึ้น และชะงักมือลงโดยไม่รู้ตัว

ลู่อิ่งก็มองไปยังเปลวเพลิงนั้นเช่นกัน จนกระทั่งมันค่อยๆ มอดดับลง

“นั่นมัน... ตัวอะไรกัน?” ลู่อิ่งขมวดคิ้ว มองไปยังความมืดมิดที่กลับคืนสู่ความสงบอีกครั้งด้วยความไม่เข้าใจ

“ท่านลู่ เมื่อกี้...” สมาชิกกองกำลังพิทักษ์เมืองวัยกลางคนระดับ 51 คนหนึ่งก้าวเร็วๆ เข้ามา เอ่ยถามด้วยความตึงเครียด “หรือว่าจะเป็นฝีมือของศาสนจักรเกลียดชัง?”

ชายผู้นี้คือรองหัวหน้าใหญ่ของกองกำลังพิทักษ์เมืองลั่วเฉิง แซ่เฉียน