บทที่ 61 คำสาปเกลียดชัง

บทที่ 61 คำสาปเกลียดชัง

"จบแค่นี้แล้วเหรอ" หวังไท่ซานแบกกระบองพญาผึ้งไว้บนบ่า ชั่วขณะหนึ่งยังตั้งตัวไม่ทัน

ไหนตกลงกันไว้ว่าจะให้ฉันเก็บ [พุ่งชนป่าเถื่อน] ไว้ทำลาย [คำรามศึก] ของบอสไง

ทำไมฉันยังไม่ทันได้ลงมือ บอสก็ล้มตึงไปแล้วล่ะเนี่ย!

ในขณะที่หวังไท่ซานกำลังยืนเอ๋อ เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า เมื่อคนเย็บศพล้มลง หมอกดำที่ไหลเวียนอยู่บนพื้นอย่างไม่ขาดสายก็พลันปั่นป่วนขึ้นมา จากนั้นมันก็ราวกับถูกแรงดึงดูดบางอย่าง พุ่งทะลักเข้าหาเขาและทุกคนในที่นั้น

ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบสนองอะไร หมอกดำส่วนหนึ่งก็ลอยนิ่งอยู่เหนือศีรษะของเขาแล้ววนเวียนไปมาไม่หยุด

หมอกดำของคนเย็บศพกระจายตัวถ้วนหน้า ลอยค้างอยู่เหนือศีรษะของทุกคน

ในบรรดานั้น หมอกดำเหนือศีรษะของเฉินฟ่างย่อมหนาทึบที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย