บทที่ 45 อะไรกัน นึกว่าจะแน่แค่ไหน

บทที่ 45 อะไรกัน นึกว่าจะแน่แค่ไหน

แรงสะท้อนกลับมาจากหมัดทำเอาหวังหงรู้สึกเจ็บจนแขนทั้งข้างเริ่มชาไปหมด

เขาเงยหน้าขึ้น พอคิดจะถอยร่นเพื่อทิ้งระยะห่าง ก็เห็นมือใหญ่ที่หุ้มด้วยชุดเกราะคว้าตรงเข้ามา ตะปบเข้าที่หัวของเขาอย่างจัง!

ทันทีที่มือข้างนั้นบีบแน่น หวังหงก็สัมผัสได้ถึงแรงมหาศาลที่กระชากตัวเขาลอยขึ้น ก่อนจะพุ่งตรงไปยังหน้าผาหินที่อยู่ไม่ไกล!

ชั่วพริบตานั้น หวังหงรู้สึกราวกับตัวเองถูกรถบรรทุกพุ่งชน เมื่ออยู่ต่อหน้าพละกำลังอันเหนือชั้น เขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้ ได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายบงการตามใจชอบ

ความเร็วของชุดเกราะรบชิงหลงช้ากว่าชุดเกราะรบประกายเพลิงอยู่อย่างเห็นได้ชัด

แต่สำหรับเฉินฟ่างแล้ว แค่นี้ก็เพียงพอ