บทที่ 32 นี่ต่างหากถึงจะเป็นร่างทำดาเมจที่ทรงพลังที่สุดของเฉินฟ่าง

บทที่ 32 นี่ต่างหากถึงจะเป็นร่างทำดาเมจที่ทรงพลังที่สุดของเฉินฟ่าง

ไม่ใช่สิ

เฉินฟ่างพลันนึกขึ้นได้ว่า บอสที่มีเลเวลสูงและระดับสูงย่อมมีสติปัญญาอยู่บ้างในระดับหนึ่ง

คงเป็นเพราะพลังที่ทุกคนแสดงออกมาแข็งแกร่งเกินไป จนทำให้นางพญาผึ้งกระหายเลือดสัมผัสได้ถึงอันตราย ถึงได้เปิดฉากใช้สองสกิลรวดตั้งแต่แรกแบบนี้

บอสยังไงก็ฆ่าได้แน่

แต่ถ้ามันใช้ [ถ่ายทอดพลังชีวิต] อีกสักสองสามครั้ง ของรางวัลที่มันดรอปจะต้องได้รับผลกระทบแน่นอน

พอนึกถึงตรงนี้ เฉินฟ่างก็รู้สึกหงุดหงิดใจ และรู้ว่าจากนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมามัวกั๊กฝีมืออีกต่อไป

แกชอบแจกพลังชีวิตให้พวกลูกกระจ๊อกนักใช่ไหม?

งั้นฉันจะซัดหลอดเลือดแกให้เกลี้ยง ดูสิว่าแกจะเอาอะไรไปแจกอีก!

"หลบไปให้หมด!" เฉินฟ่างยกปืนกลไวเปอร์ขึ้นมาประทับ แล้ววิ่งพุ่งตรงเข้าไปหน้าเสาขี้ผึ้งทันที